Şimdi tüm zamanların dışındayız sevgilim.Ulaşılmış en büyük hazza ulaşmış-yokluğu tenefüs ediyoruz.Bir arak eşlik ediyor suni yazgıya.Bütünüyle kapanmış,sarhoşluğa acı bitap biat ediyoruz.Bi attı istediğimiz,o da yazgıya azledildi.Tüm zamanların dışında ,tüm varlıkları reddedilmiş,önemsizlikleri atfettiğimiz,biat etmediğimiz varlıklar bütününe ilerliyoruz.Bütün hapsettiğimiz çakmaktaşlarına inat,kıçımıza sürterek yakıyoruz sigaramızı, kaygısız..
Darmadağın yaşayıp gelip, darmadağın sevmişiz.Ö(y)lesiye.Öldük ve düştük.Düşüp ölmek akıllandırırdı bizi.Biz ölmeden düşmeyecek kadar dik açıyla baktık güneşe.Griydi, güneşlendi şehir biz ölünce.Isıtmıyor ve ısıtmayacak , inancım tam.Tüm uçlarıma üşüyorum sevgilim.Ölümsün perdelerime tüm zamanların dışında.Tüm zamanların dışında ayyuka çıkmış bir masada öyle böyle değil, çok ağırıyorum.Oysa sen tüm güleçliğine anaçlığını katıp, yudum yudum ahlıyorsun...
Hangimiz kandık bu yaz yağmuruna sivil bir akşamüstü aşkında?Hangimiz daha dışındayız masanın,hangimiz azle kabuledilmiş,türetilmemiş bir kelimeyle ömre yol biçtik.Tüm zamanların dışında hasretle.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder