Sen San Son



Ey Aknaz , 
Her taşa kızdığımda elime kalem alamam .
Kalem bana keskin , sana  arkadaş.
Ben bıraktım demeye korkarım ,
bıraktığımızdan beri uykularımızı
aynı sahilde iki damla tuzlu suya.

Aknazım , kızım 
Eril dilime taş atasın 
Çok şey değişiyor
avuçlarında tutamıyorsun suyu.
Senin avuçların küçük ,
benim ellerimde delikler.
bir kafiye beklemeyeli çok zaman oldu kelimelerden.
Fıtrat deyip  ateşlerde yanmak da var 
ama ben bu döngünün en yavaş değişeniyim,
bilmiyorsun
sadece yaşlanıyorum
affet.

Desem ki bir akşam üstü;
diyeceksin  sıtkı tarancı 
desem ki taşım benim;
diyeceksin orhan veli.
diyeceğim enel hakk;
diyeceksin öhh  hallac hallac pamuk.
Ben bir gece dövüldüğün yerinden öpmüştüm seni
uyuyordun çok , hiç anlamadın.

ben büyüyorum 
değişmiyorum.
harflerim eksiliyor.
Sen büyüyorsun
değişiyorsun.
Harflerimi çalıyorsun.

hala üzerinden cümle geçmemiş 
sikik ozanlar sürüsüne yazdırdığım hayallerim var.
Bir anahtar kapı açmaz 
bir tekerlek yol gitmez.
Ben bir rüzgarım sen iki tel saç
kimin kime Aknaz...