ağrı

İnsan en çok kendinden nefret  ediyor
 düşünmeye meyledince.
Düşünmeye meyletmek
korkaklığının kokusunu odaya yayıyor.
Oda kendini evrene açıyor.
Evren tüm kapıları tekrar kitaplara sığdırmış.
Kapılar kilitli sevgilim.
Beyni üşür mü insanın?
Benim beynim üşüyor fakat külüm titriyor.
Türkübazlar hokkabaza dönmüş,
 en iyi nasihati yine sarhoşlar veriyor.
Tedarikli çıkamıyorum yola ,
sevgilim benim beynim üşüyor
 ben sana uslanıp susuyorum.
Ölü toprağını atamıyorum harflerimin.
 Her hecem
 uçsuz bucaksız bir çölün kuyusunda
 boğuluyor.
Teker teker üşüyecek beynimiz
de saçlarımız dallara tutunmuş ağlıyor.
Tepe taklak olmak ne demek bilmiyorum
 ama bulduğum her tavus kuşunu kovalıyorum.
İnsan kendinden kaç kere vazgeçer?
Kendinden bir kere geçmiş bir adam sonra nereye geçer?
 Bu ilüzyon kaç boyutlu sevgilim?