düşmelerden önce

Duyduğuna inanıyorum,
korkularımı bildiğini hissediyorum.
apansız düşen ağrıyı kalbime.
duyduğunu biliyorum mırıldandığım Selanik türküsünü.

dişlerimi sıkıyorum,titriyorum belki.
tellerini  özlüyorum sesinin.
garip.
ne demiştin sahi bu aşkın garipliği için.
tutamıyorum,güçlü bilirdim bileklerimi.

Boğuluyorum,
varlığını gülüşünle kanıtlıyorum kendime.
bambaşka bir sav,sonra söv.
kızgın lav,belki ordasın.
yabancı mı, değil eller.

Daha nasıl anlatılır bu kaos.
terliyorum.
saçma gelecek
ayakparmaklarım çok üşüyor.

Biliyorum,bildiğini.
sana sunamadığım hürmetimi kaba saçlarımla kapatıyorum.
kelimeleri dökemediğim dudaklarımı sigarayla bastırıyorum.
biliyorum bildiğini
konusunca benden aldığın benin
bir dersim türküsünde ellerini öptüğünü.

Beni sınama,
bana hesap kitap yapma.
biliyorum bildiğini ve

 ‘’Ben yapamıyorum
ben düştüğüm yada düşmekte olduğum şeyi bilemiyorum.
Ben ellerimin bu kadar titreyebildiğini bilmiyordum
nefesimin düzensizleşmesini.
Sana süslü cümlelerde sunmuyorum.  *
Sana hiç bilmediğim bir dilden konuşuyorum
zaten sen de tereddütsüz  alıyorsun.

Artık biliyorsun, biliyorum
ben seni seviyorum
ve bu bir başlangıçyada son.
Belki 17 yaşındayım şuan
belki senin 30’un için gün sayıyorum.
öyle bir heyecan öyle bir durağan.’’        

Artık biliyoruz.
ve elimizde ufka sızan iki bilet.