ölüm iki kişiliktir

Rüzgar hep aynı rotadaysa,

yaprak solmaz,asla sararmaz;

yeşile yüz tutar.

Pusulası varsa

bir gemi asla yönünü şaşırmaz.
Aradığı liman hep uzakta,en uzaktır.
Avucunda tuttuğun zehir herkesi ölümsüz kılacaktır
da
aşktır yaşanan tek başına
ölüm iki kişiliktir.

Anılar her saç teliyse
yastıklarda unutulan
ter kokusu değilse.
Saniyelerce yakınsa
o hiç dokunamadığın ten
hiç yazmadığın ve yazılmayacak şiirler aşkına
aşktır yaşanan tek başına
ölüm iki kişiliktir.

Kör bir kolsan
hiç ummadığın bahar ezgisinde.
Neşeyse üstüne sinen
en acı şiirde;
kör kuyu değilse de
namelere düşmüş kör kalem
ölümsüz kılmaya yeter.
Alıp başını giden diye düşündüğün sevda
hiç varmadıysa omzuna
aşktır yaşanan tek başına
ölüm iki kişiliktir.

Sönük bir sezgisin sadece
bekleyen ve bekletilen.
Gerçeklerinde gülen çocuk
cama çizerken cismini
cam hiç bilmedi ismini.
Ölürken bir böcek
bütün kuşlar yalnızdır.
Affet behramoğlu
aşktır yaşanan tek başına
ölüm iki kişiliktir.